Havelte – Nog een beetje onwerkelijk, zo omschrijft Stijn Slump het gevoel waarmee hij inmiddels zo’n twee weken rondloopt. Door een zege in het ATP toernooi in Marokko mag hij zich sinds vorige maand officieel prof noemen. ‘Een droom die uitkomt. Al het bloed, zweet en tranen betaalt zich nu uit. Geweldig.’

Het is hard werken, beaamt Slump. Niet alleen de trainingen, zo’n uur of vier per dag, maar ook het gereis dat dat met zich meebrengt kost een hoop energie. Iedere dag reist de tennisser met de trein van Havelte, waar hij met zijn ouders woont, naar Amsterdam, waar hij traint onder coach Marc Duncker. ‘Gelukkig kan ik mijn tijd wel effectief besteden in de trein.’ Het meeste leerwerk kan ik ondertussen wel doen, maar het is toch een uur of vier reizen per dag. Dat is best vermoeiend. Meestal ben ik wel total loss wanneer ik thuis ben. 

De 17 jarige tennisser uit Havelte is bezig aan zijn tweede examenjaar van de HAVO. Vorig jaar deed hij deel 1, met vakken als Wiskunde, Engels en Nederlands. Dit jaar hoopt hij deel twee met succes af te ronden. ‘Scheikunde, natuurkunde en informatica’, somt hij op. Niet de gemakkelijkste vakken. ‘Vooral scheikunde is lastig, ja. Maar het gaat goed. Ik ga ervan uit dat ik dit jaar slaag.’ Het diploma is belangrijk zo vind hij. Het is een van de grootste redenen waarom hij terugkwam naar Nederland. Drie jaar lang trainde, woonde en speelde hij grote gedeelten van het jaar in Spanje zijn wedstrijden. ‘Ik zat intern bij mijn coach Chris Vermeeren. Een heel goede coach, maar daar trainden we een uur of zes, zeven per dag, plus fysiek en soms nog een uur stretchen. Dan kwam er van school niets meer terecht.’ Terug in Nederland pakte hij de draad weer op. ‘Ik doe staatsexamen, tijd om op school te zitten heb ik niet. Maar ik vind het wel belangrijk om mijn HAVO-diploma te halen. Gebeurt er dan iets, raak je gebelesseerd of iets dergelijks, dan heb je iets om terug te vallen. Anders heb je niets. Dat wil ik voorkomen.’

Kort na zijn terugkeer kwam Duncker op zijn pad. Slump kende de tenniscoach nog van vroeger en besloot weer samen te gaan werken met zijn oude trainer. ‘En dat bevalt uitstekend. We hebben een heel goede klik.’ Het resulteerde onlangs in zijn eerste ATP-punt. ‘Daardoor sta ik nu op de Wereldranglijst. Heel bijzonder om mee te maken. Ik ben benieuwd op welke positie ik precies sta. Ik gok zo ronde plaats 1650.’ De moeilijkste stap is met het winnen van de twee kwalificatierondes en de eerste ronde van het future $10.000,- toernooi wel gezet. ‘Dat is vaak het lastigst’, weet Slump. ‘Daarna gaat het gemakkelijker. Hoe meer punten je verzameld, hoe beter. Dan ben je geplaatst voor een kwalificatietoernooi, vervolgens ma je gelijk meedoen aan het hoofdtoernooi en als je geplaatst bent kom je in de eerste rondes geen andere geplaatste spelers meer tegen. Dit is dus een heel belangrijkere eerste stap geweest.’ Zijn doelen voor de komende tijd; meer punten pakken, zo simpel is het eigenlijk. ‘Echt een doel heb ik niet. Ja, voor de langere termijn. Over een jaar of tien wil ik in de top 100 staan van de ATP-ranglijst. Maar dan moet ik wel wat rustiger worden.’ Of dat realistisch is? Hij grijnst. ‘Volgens mijn trainer wel ja.’

Meppeler Courant – Artikel Ruud Scheper, Foto Frens Jansen